Akılda tutulması gerekenler
- Gidiş sıcaklığı, ısı pompasının otuz yıl boyunca sergileyeceği mevsimsel performans katsayısını belirler.
- Düşük sıcaklık rejimi, ısıtıcı elemanların ısı transfer yüzeyinde belirgin bir artış gerektirir.
- Gidiş ve dönüş arasındaki sıcaklık farkı, şebekede dolaşan kütlesel debiyi doğrudan belirler.
- Boruları yeniden hesaplamadan delta T'yi düşürmek, vana ıslıklarına ve basınç kayıplarına neden olur.
- SIA 384/1 standardı, tesisatların sıcaklık açısından kesinlikle sınırlandırılmış rejimlerde boyutlandırılmasını şart koşar.
Sıcaklık çiftlerini ısı üreticisine ve SIA 384/1 standardına göre belirleme
Gidiş ve dönüş sıcaklıklarının seçimi, her türlü ısıl tasarımın temel taşıdır. İsviçre'de SIA 384/1 standardı, yeni sistemler ve kapsamlı renovasyonlar için izin verilen maksimum sıcaklığı sınırlar. Gidişteki her gereksiz derece, toplam verimi düşürür: Hava-su veya salamura-su ısı pompasında, gidiş suyu sıcaklığındaki her bir kelvinlik artış, mevsimsel verimde yaklaşık yüzde iki ila üçlük bir düşüşe yol açar. Dolayısıyla bir rejim belirlemek, yalnızca fuel-oil veya gaz alışkanlıklarını kopyalamaktan ibaret olmayıp, ısı üreticisinin optimum çalışma koşullarına uyarlanmasını zorunlu kılar.
| Gidiş / dönüş rejimi | Tipik yayıcılar | Sıcaklık düşüşü (ΔT) | Isı pompası uyumluluğu |
|---|---|---|---|
| 35 / 30 °C | Yerden ısıtma (borulama) | 5 K | Optimum (maksimum mevsimsel COP) |
| 45 / 35 °C | Aşırı boyutlandırılmış radyatörler / fan-coiller | 10 K | Çok iyi (renovasyona uyarlanabilir) |
| 55 / 45 °C | Korunan mevcut radyatörler | 10 K | Kabul edilebilir (ısı pompası için üst sınır) |
| 70 / 50 °C | Eski yakıtlı kazanlar | 20 K | Doğrudan ek ısıtıcı olmadan uyumsuz |
Bina kabuğuna müdahale etmeden bir renovasyonda düşük sıcaklık rejimine geçmek, önceden bir ısı dengesi hesabı yapılmamışsa teknik bir çıkmazdır. Isıtma tesisatçısı, yalıtım veya pencere değişimi sonucu azalan ısı kayıplarının, mevcut ısıtıcı elemanları değiştirmeden ısıtma eğrisinin düşürülmesine izin verip vermediğini doğrular. Bu elemanlar tarafından yayılan güç 50 °C gidiş sıcaklığında yetersiz kalırsa, radyatör parkının fiziksel olarak uyarlanması sözleşme gereği zorunlu hale gelir.
Sıcaklık farkını hesaplama ve şebeke ile yayıcılar üzerindeki etkisini ölçme
Gidiş ve dönüş arasındaki fark, belirli bir gücü taşımak için gereken su hacmini belirler. Akışkanlar termodinamiğinin temel denklemine göre, kütlesel debi sıcaklık düşüşü ile ters orantılıdır. Düşük bir fark seçmek, devreyi büyük bir hacim taşımaya zorlar. Geleneksel yirmi kelvinlik bir farktan beş kelvinlik bir yerden ısıtma rejimine geçmek, binadaki aynı ısıl güç talebini karşılamak için su debisini dörde katlar.
- Mahal bazında ısı yükünü belirlemeİç ayar sıcaklıklarını dikkate alarak SIA 384/1 standardına göre oda bazında ihtiyaçları hesaplayın.
- Nominal rejimi ve ΔT farkını belirlemeSeçilen yayıcıyla uyumlu delta T'yi belirleyin: Yerden ısıtma borusu için 5 K, düşük sıcaklık radyatörleri için 10 K ila 15 K.
- Branşman hacimsel debisini hesaplamaLitre/saat cinsinden nominal debiyi bulmak için mahal gücünü suyun ısıl kapasitesine ve sıcaklık farkına bölün.
- Dağıtım borularını boyutlandırmaAkış hızlarını hidrolik gürültü oluşum eşiğinin altında tutmak için iç boru çaplarını seçin.
- Isıtıcı elemanların ısı transfer yüzeyini kontrol etmeRadyatör boyutunu veya zemin borusu döşeme aralığını ayarlamak için logaritmik ortalama sıcaklık farkını hesaplayın.
Isıtıcı elemanlar üzerindeki etki de bir o kadar doğrudan gerçekleşir. Yayıcının ortalama sıcaklığı mahal ayar sıcaklığına yaklaştıkça, birim ısı yayımı hızla düşer. 75 °C yerine 45 °C gidiş rejimindeki bu ısı transferi eksikliğini telafi etmek için radyatörlerin ön yüzey alanı iki ila üç katına çıkarılmalıdır. Parapet altındaki alan büyük boyutlu üç panelli ve kanatçıklı bir modelin yerleştirilmesine elvermediğinde, ısıtma montörü, yüksek su sıcaklıkları gerektirmeden cebri konveksiyonu artıran entegre mikro fanlı dinamik radyatörlere yönelir.
Isı üreticisi ve ısıtıcı elemanların boyutlandırması üzerindeki uzun vadeli sonuçlar
Gidiş-dönüş sıcaklık çiftinin başlangıçtaki seçimi, binanın sonraki otuz yıl boyunca sergileyeceği termodinamik davranışı ve enerji harcamasını sabitler. Bir iyileştirme veya yeni inşaat kapsamında, SIA 384/1 standardı gerekli güçlerin belirlenmesini tanımlar. Düşük sıcaklık rejimini benimsemek, modern ısı üreticilerinin verimliliğini maksimize etmede en önemli araçtır. Bir yoğuşmalı kazan, su buharının faz değişimini tetiklemek için ılık dönüşleri tolere edebilirken, bir ısı pompası doğrudan Carnot çevrimine tabidir: Yoğuşma sıcaklığındaki her düşüş, kompresöre binen mekanik yükün azalması ve elektrik tüketiminin düşmesi anlamına gelir.
Üretim tarafındaki bu kazanç, uç dağıtım seviyesinde katı bir karşılık gerektirir. Bir yayıcı tarafından aktarılan ısıl güç, yüzey transfer katsayısına ve dolaşımdaki su ile ortam havası arasındaki logaritmik sıcaklık farkına bağlıdır. Rejimin 70/50 °C'den 45/35 °C'ye düşürülmesi, 20 °C olarak belirlenen iç ayar sıcaklığıyla olan ortalama farkı yarıdan fazla azaltır. SIA 384/1 standardına göre hesaplanan aynı ısı yükünü karşılamak için tesisatçı, ya konvektör kanatçıklı üç panelli modellere (tip 33) geçerek mevcut radyatörlerin yüzey alanını iki katına çıkarmalı ya da bu elemanları yerden ısıtma sistemi veya fan-coiller ile değiştirmelidir.
Sıcaklık farkının, boru kesitlerinin ve ayar organlarının hidrolik etkisi
Gidiş ve dönüş arasındaki fark, borularda taşınan kütlesel debiyi doğrudan yönetir. Isıl güç, debi ve sıcaklık farkını birbirine bağlayan temel formüle göre, bu farktaki her azalma, taşınacak su hacminde tam olarak orantılı bir artışa neden olur. 15 K farka sahip geleneksel bir radyatör rejiminden 5 K farka sahip düşük sıcaklıklı bir yerden ısıtma rejimine geçmek, aynı güç ihtiyacını karşılamak için sıcak su debisini üçe katlar.
| Gidiş / dönüş rejimi | Sıcaklık farkı (ΔT) | Bağıl sirkülasyon debisi | Bağıl radyatör yüzeyi | Gösterge SCOP (hava-su ısı pompası) |
|---|---|---|---|---|
| 75 / 60 °C | 15 K | 1,0 (baz) | 1,0 (baz) | 2,4 ila 2,8 |
| 55 / 45 °C | 10 K | 1,5 (+%50) | 1,8 (+%80) | 3,2 ila 3,6 |
| 45 / 35 °C | 10 K | 1,5 (+%50) | 2,7 (+%170) | 3,8 ila 4,3 |
| 35 / 28 °C (yerden) | 7 K | 2,1 (+%110) | Döşemeye entegre | 4,4 ila 5,0 |
Bu hacimsel artış, hidrolik dağıtım şebekesinin tamamını değiştirir. Bir borudaki sürekli basınç kaybı akışkan hızının karesiyle değiştiğinden, çapı sabit tutarak debiyi üç katına çıkarmak sürtünmeleri yaklaşık dokuz kat artırır; bu da vanalarda ıslık seslerine ve bileşenlerin erken yıpranmasına yol açar. Akış hızını mesleki kurallara uygun tutmak için (ikincil dağıtımda genellikle 0,4 ila 0,8 m/s arası), ısıtma montörü çelik, bakır veya kompozit boruların anma çapını artırmalıdır.
- Mevcut kolon boru çaplarının kontrolüİyileştirmelerde ana kolon borularının kesitlerini ölçün. Borular, ses türbülansı yaratmadan düşük sıcaklık farkının gerektirdiği debiyi taşıyamayacak kadar darsa, ara bir rejim tasarlayın veya ikincil devreleri alt kollara bölün.
- Ana sirkülasyon pompasının boyutlandırılmasıTermostatik vana hizalarında akış seslerini önlemek amacıyla, uç kısımlarda 15 ila 20 kPa diferansiyel basıncı aşmadan nominal debiyi sağlayabilen yüksek verimli bir sirkülasyon pompası seçin.
- Dinamik balanslama şartıBinadaki diğer yayıcıların açılma durumuna bakılmaksızın her devrenin tam debisini almasını garanti etmek için kolon ayaklarına otomatik balans vanaları ve diferansiyel basınç regülatörleri yerleştirin.
Borçlar Kanunu (CO) tarafından düzenlenen eser sözleşmesi uyarınca yüklenici, tesisatların teknik kurallara uygun olarak gereğince uygulanması sorumluluğunu üstlenir. art. 364 CO uyarınca yüklenici, eserin kusursuz ve sözleşmeye uygun tesliminden sorumludur. Hatalı belirlenmiş bir rejim, boruların şap altına veya tesisat şaftına gizlendiği andan itibaren yapı sahibi için kronik bir aşırı tüketime veya geri dönülemez akustik rahatsızlıklara neden olur. SIA 384/1 standardı tarafından öngörülen güç ve bina kabuğu ile tutarlı bir ısıl rejim seçmek, uzun ömürlü her ısıtma tesisatının kilit kararıdır.
Uygun olmayan ısıl rejimlerin teşhisi ve düzeltilmesi
Mevcut bir tesisatta veya bir kazan dairesinin devreye alınması sırasında, SIA 384/1 standardının ilk hesaplamalarına göre sapmış gerçek bir rejim sahada kendini hızla belli eder. Belirtiler sabit ve ölçülebilirdir: Anormal derecede yüksek bir dönüş sıcaklığı, sürekli kısa çevrimler yapan bir ısı pompası veya sürekli aşırı yükte çalışan bir sirkülatör ile ılık kalan radyatörler. Çökmüş bir sıcaklık farkı sendromu, mevsimsel performans katsayısını bozar, kompresörü yıpratır ve kazanların yoğuşma yapmasını engeller.
- Devre debilerinin ve sıcaklıklarının ölçümüKısa devreleri tespit etmek için her ana kolonda ve genel kollektör seviyesinde gerçek gidiş ve dönüş değerlerini temaslı termometre ile ölçün.
- İkincil şebekelerin hidrolik balanslamasıIsı üretim merkezine yakın mahallerin akışını kısmak için termostatik gövdelerdeki ön ayar bileziklerini ayarlayın ve kolon ayağı vanalarını regüle edin.
- Isıtma eğrisinin uyarlanmasıCihazı teorik rejime uygun su sağlamaya zorlamak için merkezi regülasyondaki eğrinin eğimini ve paralel kaymasını düşürün.
- Yetersiz yayıcıların büyütülmesi veya değiştirilmesiOrtam sıcaklığının yetersiz kaldığı mahallerde, çok kompakt radyatörleri yüksek ısı yayımına sahip modellerle veya fan-coillerle değiştirin.
Sahadaki hidrolik ayarlar öngörülen ısıl rejimi yeniden sağlamaya yetmediğinde tesisatçı, durumu şantiye yönetimi nezdinde resmiyete dökmelidir. Enerji renovasyonunda, mevcut çelik kolonların korunarak düşük sıcaklık rejimine geçilmesi genellikle manuel vanaların dinamik ön ayarlı termostatik vanalarla değiştirilmesini veya kritik radyatörlerin altına fan desteklerinin entegre edilmesini gerektirir. Yüklenici, eserin teknik uygunluğunu garanti etmek ve ekipmanı uzun vadede korumak için bu tespitleri devreye alma tutanağına kaydeder.
Sıkça sorulan sorular
Isıtma dönüş suyu çok sıcaksa bir ısı pompası neden verimini kaybeder?
Bir ısı pompasında kondensere aktarılan enerji, doğrudan şebekeden gelen ısı taşıyıcı akışkanın sıcaklığına bağlıdır. Dönüş suyu çok sıcak gelirse devredeki soğutucu akışkanın yoğuşma basıncı yükselir. Bu durumda kompresör daha fazla mekanik iş yapmak zorunda kalır ve bu da elektrik tüketimini artırır. Performans katsayısı hızla düşer ve bileşenler erken yıpranmaya maruz kalır.
45/35 °C'ye geçildiğinde 70/50 °C rejimi için tasarlanmış radyatörler korunabilir mi?
Mevcut radyatörlerin korunması, yeni rejim altındaki gerçek ısıl gücün kontrol edilmesini gerektirir. 45/35 °C'de ortam havasına göre ortalama delta T keskin bir şekilde düşer; bu da standart bir model için ısı yayımını %60'tan fazla azaltır. Bina kabuğu iyileştirilmeden veya radyatörler daha büyük ısı transfer yüzeyleriyle değiştirilmeden, kış tasarım sıcaklıklarında güç yetersiz kalacaktır.
10 K fark ile 20 K fark arasındaki hidrolik fark nedir?
Aynı miktarda enerjiyi taşımak için sıcaklık farkını ikiye bölmek, dolaşımdaki su debisini iki katına çıkarmayı zorunlu kılar. Düşük farka sahip bir rejim, bu nedenle basınç kayıplarını ve gürültüyü sınırlamak için daha büyük çaplı boruları zorunlu kılar. Sirkülasyon pompası bu artan hacmi taşımak zorundadır, bu da tüm kış boyunca çok daha yüksek elektrik tüketimine yol açar.
Yerden ısıtma sistemi neden gidiş ve dönüş arasında düşük fark olan bir rejimi zorunlu kılar?
Yerden ısıtma, ısısını zemine entegre edilmiş çok geniş bir yayıcı yüzey aracılığıyla dağıtır. Tamamen homojen bir yüzey sıcaklığı sağlamak ve rahatsız edici soğuk bölge hissini önlemek için gidiş ve dönüş arasındaki fark yaygın olarak 5 ila 7 K arasında belirlenir. Daha yüksek bir sıcaklık farkı, boru döşeme aralığında belirgin dengesizlikler yaratır ve kullanıcıların fizyolojik konforunu bozar.
Alıntılanan metinler ve standartlar
- SIA 384/1Binalarda ısıtma tesisatları - Gerekli güç
