Belangrijk om te onthouden
- De visuele controle van een vloeibare afdichting is misleidend: alleen de aangebrachte hoeveelheid garandeert de vereiste laagdikte.
- De norm SIA 248 schrijft een doorlopende afdichting voor waarvan de prestatie afhangt van de naleving van de verbruikscijfers van de fabrikant.
- De systematische aanbrenging in twee kruiselingse lagen voorkomt plaatselijke tekorten en zorgt voor een homogene laagdikte.
- Het methodisch wegen van de emmers voor en na de aanbrenging levert onweerlegbaar rekenkundig bewijs op de bouwplaats.
De theorethische massa berekenen en de recipiënten wegen op de bouwplaats
Op de Franstalige Zwitserse bouwplaatsen is de meest voorkomende fout om een vloeibare hars of een flexibele afdichtingsmortel te beoordelen op zijn dekkingskracht. Een geverfde film dekt de minerale ondergrond al perfect vanaf driehonderd micrometer, terwijl de technische bladen doorgaans één millimeter droge film vereisen om de waterdichtheid onder matige druk te garanderen. De tegelzetter kan niet afgaan op de kleur: de uiteindelijke laagdikte hangt uitsluitend af van de hoeveelheid materiaal die per oppervlakte-eenheid is aangebracht. De berekening moet worden gemaakt voordat de eerste emmer wordt geopend, waarbij rekening wordt gehouden met het totale vloeroppervlak en de verticale opstanden langs de randen.
- Nauwkeurig metselwerk of inmeten van de afgedichte zoneBereken het oppervlak van de douchevloer of badkamer, en tel daar het oppervlak van de opstanden tegen de wanden bij op (ten minste vijftien centimeter boven de afgewerkte vloer of twee meter ter hoogte van de waterbelastingszones).
- Bepaling van het vereiste nettogewichtVermenigvuldig dit uitgespreide oppervlak met het verbruik per vierkante meter zoals voorgeschreven in het technisch blad voor het verkrijgen van de voorgeschreven droge film.
- Controleweging voor en na de laagWeeg de bussen met een bouwveerschaal of een gekalibreerde elektronische weegschaal. Noteer de beginmassa van de aangebroken emmer, breng de eerste laag aan en weeg vervolgens het resterende deel om te controleren of exact de helft van het berekende product is aangebracht.
- Vastlegging in het bouwplaatsrapportNoteer het aantal verbruikte verpakkingen, het productielot en het behandelde oppervlak op het zelfcontroleschema om een onweerlegbare traceerbaarheid te bieden aan de bouwleiding.
Als de theoretische berekening aangeeft dat een ruimte van tien vierkante meter twintig kilogram product nodig heeft om de vereiste droge laagdikte te bereiken, en er na de toepassing nog een kwart van een emmer van vijfentwintig kilogram over is, dan is de voorgeschreven laagdikte niet bereikt. Deze wiskundige vaststelling voorkomt elk achteraf geschil: de tegelzetter weet onmiddellijk dat een extra dekkende laag onontbeerlijk is voordat met het tegelwerk wordt begonnen.
Twee opeenvolgende lagen kruisen en de dikte van de natte film meten
Het verkrijgen van een doorlopend en waterdicht membraan onder tegelwerk berust op een strikte verwerkingsregel: de aanbrenging in twee afzonderlijke, kruiselingse lagen. De eerste laag heeft tot taak de ruwheid van de ondergrond te verzadigen en de resterende microporositeit te vullen na het aanbrengen van de primer. Deze wordt meestal aangebracht met een brede borstel of een kortharige roller in een constante lineaire richting, bijvoorbeeld verticaal op de wanden en in de lengterichting op de vloer. Deze eerste laag dient tevens om de hoekverstevigingsbanden en leidingmanchetten in te bedden zonder plooien te vormen.
De afdichting onder tegelwerk moet een doorlopende, hechtende barrière vormen met een gelijkmatige dikte, die in staat is om haarscheurtjes in de ondergrond te overbruggen zonder plaatselijke zwakke punten.
norme SIA 248
| Uitvoeringsfase | Aanbevolen gereedschap | Doel-laagdikte (nat) | Aanbrengrichting |
|---|---|---|---|
| Eerste laag | Roller of gladde spaan | Helft van de totale dikte | Longitudinale / verticale richting |
| Droogtussentijd | Controle op aanvoelen | Film in de massa uitgehard | Niet betreedbaar |
| Tweede laag | Roller of gladde spaan | Conforme einddikte | Haaks gekruist |
| Plaatselijke controle | Nattefilmmeter (kam) | Waarde uit het technisch blad | Meting op strategische punten |
De tweede laag mag pas beginnen wanneer de eerste voldoende droog is om niet te worden losgetrokken of geweekt door het passeren van het gereedschap, terwijl de oppervlaktedynamiek gunstig blijft voor de chemische hechting tussen beide lagen. Deze tweede toepassing moet verplicht haaks op de vorige worden uitgevoerd. Deze methodische kruising maakt het mogelijk om eventuele materiaaldampen, microbellen of groeven achtergelaten door de roller tijdens de eerste laag op te vangen. Sommige fabrikanten bieden contrasterende kleuren voor elke laag, wat de visuele herkenning van ondergedoseerde zones tijdens de tweede laag aanzienlijk vergemakkelijkt.
Als aanvulling op het wegen van de bussen voert de ploegleider directe metingen uit op het nog natte product met behulp van een nattefilmmeter. Dit getande instrument van roestvrij staal wordt loodrecht op de vers ingesmeerde ondergrond geplaatst op verschillende kritieke zones, met name bij de aansluiting van de opstanden en rond de vloerputten. Het aflezen van de hoogste tand die door de pasta wordt natgemaakt, geeft de onmiddellijke natte laagdikte. Door het vaste-stofgehalte van het product op het technisch blad te kennen, bevestigt deze aflezing direct dat de uiteindelijke droge film de door de norm SIA 248 vereiste waarde zal bereiken.
Materiaalanalyse door het wegen van de recipiënten en oppervlaktevalidatie
Het visuele onderzoek van een vloeibaar membraan na droging is misleidend: een homogene kleur en een doorlopende film bewijzen geenszins de aanwezigheid van de voorgeschreven beschermende millimeter. Een ervaren verwerker weet dat een te dun uitgetrokken laag met de roller een valse indruk van uniformiteit kan geven terwijl er sprake is van een laagdiktetekort van de helft. De enige objectieve manier om de conformiteit van het werk te garanderen zonder het membraan te beschadigen, is het werkelijk behandelde oppervlak te vergelijken met de exacte massa van het uitgespreide product. Volgens de norm SIA 248 vereist de toepassing van vloeibaar aangebrachte afdichtingssystemen metrologische nauwkeurigheid tijdens alle werkzaamheden, van de oplevering van de ondergrond tot het aanbrengen van de keramische bekleding.
- Tegenspraak in de meting van de behandelde zoneNoteer de effectieve afmetingen van de afgedichte wanden en vloer, inclusief de verticale opstanden van ten minste vijftien centimeter en de kimmen van douchebakken. Voor een standaardtabine van 0,90 m bij 0,90 m met een beschermde hoogte van 2,00 m bedraagt het uitgespreide oppervlak ongeveer 7,60 m² exclusief de vloer.
- Differentiaalweging van de recipiëntenPlaats elke aangebroken emmer op een veerschaal of bouwweegschaal voor en na de toepassing. De aanvankelijke bruttomassa verminderd met de restmassa en de tara van de lege verpakking levert het exacte gewicht van de aangebrachte pasta op de bouwplaats op.
- Berekening van de effectieve verbruiksratioDeel de aangebrachte nettomassa door het gemeten metselwerk. Als de berekening een verbruik van 0,85 kg/m² aangeeft terwijl het technische blad van het systeem 1,2 kg/m² voorschrijft om de door de norm SIA 248 vereiste droge laagdikte te bereiken, dan is het membraan structureel niet conform, ongeacht de regelmatigheid van het uiterlijk van het oppervlak.
- Vastlegging in het bouwplaats-proces-verbaalNoteer in het dagverslag het bedekte oppervlak, de partijnummers van de gebruikte bussen, de verbruikte nettomassa's en de theoretische droge laagdikte berekend op basis van het vaste-stofgehalte van het product.
| Geconstateerde afwijking bij de weging | Resulterende droge laagdikte | Oorzaak in het werk | Onmiddellijke corrigerende maatregel |
|---|---|---|---|
| Tekort van meer dan 20 % van de voorgeschreven massa | Lager dan de vereiste minimale laagdikte | Overmatige spreiding met de roller of niet-gecompenseerde te gladde ondergrond | Verplichte aanbrenging van een derde kruiselingse laag na volledige droging |
| Conformiteit tot plus of min 5 % van de voorgeschreven massa | Conform de gecertificeerde droge film (meestal 0,8 tot 1,0 mm) | Strikte naleving van de kruiselingse laag en de vertanding van het gereedschap | Validatie van de ondergrond voor het leggen van de tegels na de wachttijd |
| Oververbruik van meer dan 35 % van de voorgeschreven massa | Aanzienlijke plaatselijke overmatige laagdikte (meer dan 1,8 mm) | Opstopping in de uitvlaklaag of overbelasting in de hoeken | Verplichte verlenging van de droogtijd om waterinsluiting te voorkomen |
Behandeling van laagdikte-afwijkingen en beheer van de droge film vóór het verlijmen
De controle van de laagdikte van een vloeibare afdichting onder tegelwerk stopt niet bij de boekhoudkundige constatering van lege bussen. Wanneer een onderverbruik wordt onthuld door de weging, moet de tegelzetter de ontbrekende massa herstellen door middel van een extra laag. Deze laag kan niet worden geïmproviseerd: zij moet worden aangebracht met absolute naleving van de kruisregels ten opzichte van de vorige laag. De technische handeling omvat een loodrechte passage die de microporositeit verzadigt en de resterende groeven achtergelaten door de roller of spaan wegneemt. Omgekeerd zou het risico erin bestaan om één enkele laag te belasten om het tekort in één keer op te lossen, wat de verdamping van de waterige fase of oplosmiddelen in gevaar zou brengen.
Voordat de tegellijm mag worden aangebracht, zorgt de uitvoerder ervoor dat het hele oppervlak homogeen is doorgedroogd. Zones die een extra herstellingslaag vereisten, verplichten ertoe om de start van het tegelwerk met nog eens 12 tot 24 uur uit te stellen, afhankelijk van de temperatuur en de luchtvochtigheid ter plaatse. Geen enkele destructieve controle door middel van een monsteruitsnijding is toegestaan op het afgewerkte werk om de droge film te meten: de traceerbaarheid via het gewicht van de verpakkingen en de metingen met nattefilmmeters vormen de enige rechtsgeldige bewijzen ten oosten van de bouwleiding.
Niet-conformiteit van de materiaalanalyse: herstelprotocollen en traceerbaarheid
Wanneer de materiaalanalyse een onderverbruik onthult ten opzichte van de technische fiches en de vereisten van de norm SIA 248, garandeert het vloeibare afdichtingscomplex niet langer de vereiste waterdichtheid onder tegelwerk. De vaak voorkomende verleiding om het tekort te verbergen met een egaline of om direct de tegels te plaatsen, vormt een zware technische fout. Als de lege verpakkingen niet overeenkomen met de theoretische tonnage die is berekend voor het behandelde oppervlak, vertoont het membraan ondergedoseerde zones die kwetsbaar zijn voor waterinfiltratie. Het is dan uitgesloten om te beginnen met het verlijmen van het tegelwerk.
- Het tekort vaststellen door weging en oppervlakteberekeningNoteer onmiddellijk het verschil tussen het voorgeschreven theoretische gewicht per vierkante meter en het werkelijk aangebrachte gewicht, afgeleid van de weging van de resterende bussen of aangebroken verpakkingen.
- De tussenliggende film reinigen en voorbereidenAls de door de fabrikant voorgeschreven overlaagtijd is overschreden of als bouwstof het oppervlak heeft verontreinigd, voer dan een grondige stofreiniging zonder oplosmiddelen uit voor elke ingreep.
- Een extra algemene kruiselingse laag aanbrengenBreng een derde uniforme laag aan op de gehele betreffende vloer of wand om het massatekort precies op te lossen, waarbij opnieuw de kruiselingse richtingen worden gerespecteerd.
In geval van een plaatselijk overschot met blaarvorming of uitgesproken sinaasappelhuid, moet de niet-geharde zone mechanisch tot op de gezonde ondergrond worden geschraapt, vervolgens opnieuw worden voorzien van primer en worden hersteld volgens het complete systeem. De vastlegging in het bouwplaatsdagboek van de verbruikte massa's, de partijnummers en de gecontroleerde natte dikten beschermt het bedrijf tegen claims van de bouwleiding bij de oplevering van het werk volgens de norm SIA 248.
Veelgestelde vragen
Wat te doen als het wegen van de bussen een gebrek aan product aantoont terwijl het oppervlak bedekt lijkt?
De visuele opaciteit is misleidend, omdat pigmenten de ondergrond al vanaf 0,2 millimeter maskeren, terwijl de norm SIA 248 en de technische bladen vaak minstens 1 millimeter droog vereisen. Een tekort op de weegschaal bewijst dat het membraan te dun is. U moet verplicht een extra kruiselingse laag aanbrengen over de hele zone om het vereiste gramgewicht te bereiken alvorens keramiek te plaatsen.
Hoe meet u nauwkeurig de laagdikte van een verse vloeibare afdichting op de bouwplaats?
Gebruik een genormaliseerde kamlaagdikteter direct na het passeren van de roller of spaan. Duw de kam stevig loodrecht op de ondergrond totdat deze de mortier of de dekvloer raakt, en lees de laatste natte tand af. Deze natte diktemeting maakt het mogelijk om de handeling onmiddellijk te corrigeren als de waarde onder de door de technische documentatie voorgeschreven verse dikte ligt.
Waarom is het verplicht om de afdichting onder tegelwerk in twee kruiselingse lagen aan te brengen?
De eerste laag met de roller of spaan vult de microruwheid van de ondergrond en creëert onvermijdelijk groeven en microporiën. Het aanbrengen van een tweede laag in de loodrechte richting kruist de film, sluit de resterende poriën en garandeert een gelijkmatige laagdikte over het hele oppervlak. Dit voorkomt elk plaatselijk afdichtingsdefect, in overeenstemming met de richtlijnen van de norm SIA 248.
Kan een tekort aan droge laagdikte direct worden opgelost met de tegellijm?
Nee. De tegellijm vervult geen enkele waterdichtheidsfunctie, zelfs niet als deze is ingedeeld als hoogvervormbaar of waterbestendig. Een lijm die op een te dun membraan wordt aangebracht, ondergaat waterinfiltratie die door de tegelvoegen dringt tijdens het gebruik. Als de minimale droge laagdikte niet wordt bereikt tijdens de filmcontrole, is alleen de toepassing van een nieuwe laag conform afdichtingsproduct toegestaan.
Geciteerde teksten en normen
- SIA 248Plaatsen van tegels en dunne plaatafwerkingen: vloeibare afdichtingen, toelaatbare ondergronden en uitvoeringscontroles
