Akılda tutulması gerekenler
- İniş borusundan bir su tıkacının geçişi, alttaki su tutucu perdeyi emen güçlü bir alçak basınç oluşturur.
- SN EN 12056 standardı, kesit daralması olmaksızın açık havaya uzatılmış bir iniş borusu öngörür.
- Bir sifonun boşalması, sızdırmaz bariyeri ortadan kaldırır ve toksik çürüme gazlarının içeri girmesine izin verir.
- Çatıdaki çıkış ağzı, su birikme bölgelerinin dışında ve hava emiş menfezlerinden uzakta kesin bir konumlandırma gerektirir.
Piston etkisini ve sifonları boşaltan alçak basıncı anlamak
Beşinci kattaki bir tuvalet gibi bir sıhhi cihaz çalıştırıldığında, rezervuar altı ila dokuz litrelik anlık bir hacim boşaltır. Bu sıvı kütlesi homojen ve kompakt bir blok halinde düşmez: sürtünme nedeniyle hızlanır, borunun iç çeperlerine yapışır ve hızla dairesel bir su silindirine veya kesintili bir hidrolik pistonlamaya dönüşür. İniş borusunda yüksek hızla hareket eden bu su sütunu, güçlü bir püskürtme etkisiyle boru tesisatındaki havayı da beraberinde sürükler.
- Sifonun boşalması
- Tahliye borusundaki basınç düşüşünün neden olduğu, sıhhi cihazın sifonunda bulunan koruyucu su tutucu perdenin kısmen veya tamamen kaybı; bu durum, kamu şebekesinden veya çukurdan çıkan gazların yaşam alanlarına serbestçe yayılmasına izin verir.
Havanın bu zorunlu hareketi, düşen kütlenin üst kısmında kısmi bir vakum oluşturur. Dışarıdan gelen hiçbir hava girişi aşağıya doğru atılan bu gaz hacmini anında dengelemezse, alçak basınç doğrudan alt katlarda bulunan yatay branşmanlara yayılır. Bu durumda zemin kattaki lavabonun veya klozetin sifonu kritik bir basınç farkına maruz kalır: odanın atmosferik basıncı sifondaki suyu boruya doğru iter ve karakteristik bir guruldama sesiyle sıvı rezervini saniyenin çok küçük bir kesrinde emer.
- Tıkaç oluşumu ve hidrolik ivmelenmeBoşaltılan su, dikey düşüşün ilk metrelerinde nihai hızına ulaşarak üst kısımda büyük bir hava çekişi yaratır ve havayı aşağıya doğru iter.
- İniş borusunda oluşan alçak basınçÇatıdan hava gelmediğinde, iç basınç binanın atmosferik basıncının altına düşerek boruya bağlı akışkan kütleleri kendine çeker.
- Koruyucu su tutucu perdenin kırılmasıElli milimetrelik su tutucu perde hava emişine dayanamaz: iniş borusuna doğru emilerek kanalizasyon gazlarına doğrudan bir geçiş yolu açar.
SN EN 12056 standardına göre montaj kuralları ve çatı çıkış ağzı
Bu kritik basınç dalgalanmalarını nötralize etmek için SN EN 12056 standardı, her atık su iniş borusunun açık havaya kadar dikey olarak uzatılmasını zorunlu kılar. Bu primer havalandırma borusu, yerçekimli sistemi, havanın cihazların sıvı sızdırmazlık contalarını hiçbir zaman zorlamadan akışlarla tam uyumlu bir tempoda serbestçe girdiği dengeli bir devreye dönüştürür. Temel kural, havalandırma uzunluğu boyunca iniş borusunun anma çapını korumaktır: çatı arasında yüz milimetrelik bir boruyu DN 70'e düşürmek hava debisini kısıtlar ve sistemin verimini sıfırlar.
| Havalandırma yöntemi | Mekanik prensip | Kullanım sınırları | Uygulama gerekliliği |
|---|---|---|---|
| Primer havalandırma | İniş borusunun çatıda doğrudan açık havaya uzatılması | Sızdırmaz bir çatı geçişi gerektirir | Çıkışa kadar tam anma çapını korumak |
| Sekonder havalandırma | Branşmanlara bağlı paralel hava borusu | Ek şaft maliyeti ve artan boru metrajı | Çok yüksek iniş boruları için zorunludur |
| Havalandırma şapkası (vakum vanası) | Yalnızca alçak basınçta açılan membranlı vana | Aşırı basıncı tahliye etmez ve sınırlı kullanım ömrü vardır | Binanın tek ana iniş borusunu havalandırmak için yasaktır |
Çatı çıkışı, tenekecilik işleriyle yakın bir koordinasyon gerektirir. İsviçre Platosu ve Ön Alpler'de sıkça görülen kar tabakalarının tıkanmaya yol açmasını önlemek için boru, çatı kaplama yüzeyini en az elli santimetre aşmalıdır. Ayrıca, hidrojen sülfür veya metanın havalandırılan alanlara geri dönmesini önlemek amacıyla, açılır her çatı penceresine veya taze hava emiş menfezine en az iki metrelik bir mesafeye uyulmalıdır. Çıkış ucu açık bırakılmalı veya nemle doymuş kirli havanın etkisiyle donabilecek sıkı bir sineklik olmadan, sadece içeri girişi engelleyen ızgaralı bir başlıkla korunmalıdır.
Sifon boşalmasının teşhisi: alçak basıncı ve yük kayıplarını tespit etmek
Bir yenileme şantiyesinde veya bir konut binasının işletmeye alınması sırasında, zemin katta pis kokuların ortaya çıkması neredeyse her zaman bir su tutucu perde kırılmasını ele verir. Bir bina sakini beşinci kattaki bir tuvaletin sifonunu çektiğinde, boşalan su hacmi iniş borusunda yüksek hızla aşağı inen hidrolik bir tıkaç oluşturur. Tepe noktasından yeterli ve anlık bir hava girişi olmadığında, bu sıvı kütlesi bir şırınganın pistonu gibi davranır: akış yönündeki havayı iter ve üst kısımda güçlü bir alçak basınç yaratır. Bu ani emme hareketi, alt katlardaki cihazların su tutucu perdelerini çekerek duşların ve lavaboların sifonlarını bir anda boşaltır.
Sifonun boşalması, sıhhi cihazın kendisindeki bir arızadan değil, tahliye şebekesindeki basınç dengesizliğinden kaynaklanır. SN EN 12056 standardı, basınç dalgalanmalarının sifondaki suyu koparabilecek katı bir aralığı aşmasını önlemek için debi hesaplama kurallarını belirler. Alçak basınç, haznede tutulan su sütununun direncini aştığı anda, kirli hava karakteristik bir guruldama sesiyle sifondan geçer. Zemin altındaki toplayıcıya yapılan bağlantı çok sert bir eğrilik veya daralma içeriyorsa, bu olaya genellikle iniş borusu tabanında ters bir etki eşlik eder: havanın sıkışması, kirli suyu en alttaki sifondan dışarı doğru püskürtür.
- Komşu bir cihazın akışı sırasında tahliye süzgeçlerinde emme sesleri ve guruldamalar.
- Aynı iniş borusuna bağlı düz duş teknesi sifonlarının tamamen ve tekrarlayan şekilde kuruması.
- Binadaki sıhhi kullanımın yoğun olduğu saatlerle örtüşen kesintili kanalizasyon kokularının varlığı.
- Kış donu, kuş yuvası veya uygunsuz bir süzgeç nedeniyle çatıdaki terminalin kısmen tıkanması.
Havalandırma dengesinin yeniden sağlanması: sürekli boyutlandırma ve takviye vanaları
Su tutucu perdelerin bütünlüğünü garanti etmek için, çatıdaki primer havalandırma düşey güzergâhının tamamı boyunca iniş borusunun tam anma çapını mutlaka korumalıdır. İniş borusu atık suları toplamak için DN 100 olarak boyutlandırılmışsa, çatı arasını geçen bölüm ve tenekecilik havalandırma manşonu hiçbir daralma olmaksızın aynı DN 100 iç çapını göstermelidir. Ayrıca, yoğun kullanım anlarında taze atmosferik hava girişini yavaşlatan aerodinamik basınç kayıplarını sınırlandırmak için, çatı arası güzergâhında 90 derecelik keskin dirsekler yasaklanmalı ve yerine iki adet 45 derecelik dirsek tercih edilmelidir.
| Teknik düzenek | Alçak basınç dengelemesi | Aşırı basınç tahliyesi | Uygun uygulama |
|---|---|---|---|
| Çatıya çıkan tam primer havalandırma | Mükemmel, sınırsız dış hava debisi | Termik çekiş ile doğal olarak sağlanır | Her ana iniş borusu için zorunlu temel çözüm |
| Paralel sekonder havalandırma | Çok yüksek iniş borularında optimum | Katlardaki tahliye döngüleri sayesinde eksiksiz | Yüksek binalar veya yoğun cihaz bulunan yerler |
| İniş borusu başında membranlı havalandırma vanası | İyi, hafif alçak basınçta açılır | Sıfır, vana iç mekân havasına sızdırmaz kalır | Çatı çıkışı imkânsızsa yenilemede izin verilir |
| Lavabo altı münferit havalandırıcı | Bağlı cihaz için yerel | Sıfır, genel iniş borusunu korumaz | Aşırı uzun bağlantı kolunda takviye düzeltmesi |
Bir havalandırma vanasının (membranlı vakum vanası) kullanımı, düz çatıların veya tarihi tenekecilik işlerinin geçilmesinin teknik olarak imkânsız olduğu durumlarda istisnai bir çözüm teşkil eder. Bu mekanik bileşen, ortam havasını içeri almak için emme etkisiyle açılır ve denge sağlandığı anda yerçekimiyle kapanır. Bununla birlikte, vana iniş borusu tabanındaki sıkışmanın neden olduğu aşırı basınçları tahliye etmeye veya kamu şebekesinin genel havalandırmasını sağlamaya hiçbir şekilde izin vermez. Ayrıca, esnek membranın şaft duvarlarını kırmadan kontrolünü ve değiştirilmesini sağlamak için ılıman, havalandırılan ve erişilebilir bir alana kurulması zorunludur.
Koku hasarlarının giderilmesi ve teslimat sonrası eksikliklerin kaldırılması
Beşinci katta bir cihaz boşaldığında zemin katta kanalizasyon kokularının ve emme seslerinin ortaya çıkması, büyük bir havalandırma kusuruna işaret eder. Sifonun bu şekilde boşalması, doğrudan tepede dengeleyici hava girişi olmadan sıvı bir piston oluşturan atık su inişinin yarattığı alçak basınçtan kaynaklanır. Su tutucu perde sifonlandığında, borulardaki kirli hava yaşam alanlarına serbestçe girer. Bu hasarın giderilmesi, tesisat şaftlarında yıkım işlerine başlamadan önce metodik bir teknik analiz gerektirir.
- Basınç dalgalanmalarını ölçmek ve boruyu incelemekEşzamanlı sifon çekimleri sırasında dinamik alçak basıncı kaydetmek için alt seviyedeki bir sıhhi cihazın tahliyesine diferansiyel manometre bağlayın. Boru ezilmesini, kireç tıkanıklığını veya standart dışı bir kesit daralmasını tespit etmek için çatıdan endoskopik bir muayene kamerası sarkıtın.
- Çatıdaki primer havalandırma çıkış ağzını kontrol etmekÇatıda, borunun tıkalı bir ızgara olmadan, redüksiyon manşonu olmadan ve açılır pencerelerden uygun mesafede açık havaya çıktığını fiziksel olarak doğrulayın. Dış havaya kadar tam çapta uzatmanın bulunmaması, alt katlardaki şiddetli hava çekişlerinin ana nedenidir.
- Güzergâhı düzeltmek ve aerodinamik kapasiteyi geri kazandırmakSN EN 12056 standardına tam uyum içinde iniş borusunun tam anma çapını yeniden sağlamak için kusurlu bölümleri değiştirin. Mimari bir kısıtlama çatı çıkış ağzının yeniden düzenlenmesini engelliyorsa, paralel bir havalandırma borusu veya ılıman ve erişilebilir bir alana onaylı bir membranlı havalandırma vanası monte edin.
Yapı sahibi veya şantiye yönetimi ile birlikte eksikliklerin giderilmesi sırasında, test protokolü beşinci kattaki sifonu çekerken zemin kattaki sifondaki su yüzeyinin stabilitesini kontrol etmekten oluşur. SN EN 12056 standardı, tesisatın teknik kabulünü onaylamak ve koku sızdırmazlığını belgelemek için akış sonrasında minimum bir artık su tutucu perde yüksekliği gerektirir.
Sıkça sorulan sorular
Birkaç kat yukarıda sifon çekildiğinde bir sifon neden boşalır?
Önemli miktarda su dikey bir boru boyunca indiğinde, yüksek hızla aşağı inen bir su halkası veya sıvı bir piston oluşturur. Bu akış, üzerindeki havayı sürükler ve altındakini sıkıştırır. Boru çatıda açık havaya açılmıyorsa, pistonun üst kısmında güçlü bir alçak basınç oluşur, alt katlardaki sifonlarda bulunan koruyucu suyu emer ve kötü kokuları serbest bırakır.
Primer havalandırmanın çapı iniş borusununkine göre küçültülebilir mi?
Hayır. SN EN 12056 standardı, primer havalandırmanın çatıdaki çıkış ağzına kadar iniş borusuyla kesinlikle aynı anma çapını korumasını öngörür. Çapı küçültmek, örneğin yüz onluk çaptaki bir iniş borusundan yetmiş beş milimetrelik bir çıkışa geçmek, giren hava debisini boğar. Ani bir tahliye sırasında, aerodinamik yük kaybı şebekeye bağlı sifonların boşalmasından sorumlu olan alçak basıncı üretir.
Membranlı bir havalandırma vanası çatı çıkışının yerini tamamen alabilir mi?
Çok katlı bir binada, gazların tahliyesini ve kamu kanalizasyon şebekesinin genel havalandırmasını sağlamak için en az bir ana iniş borusu mutlaka çatıda açık havaya çıkmalıdır. Membranlı havalandırma vanaları yalnızca hava girişinde çalışır ve aşırı basınçları dışarı atamaz. Bunlar yalnızca ikincil iniş borularında veya su yalıtım geçişini imkânsız kılan tadilatlarda takviye bir çözüm teşkil eder.
Şebeke gazlarını engellemek için gereken minimum su tutucu perde yüksekliği nedir?
Sıhhi kurallara ve SN EN 12056 standardına göre, bir ev aleti veya sıhhi cihaz sifonunun standart su tutucu perdesi en az elli milimetre olmalıdır. Üst katların boşalmasından kaynaklanan alçak basınç dalgasının geçişinden sonra tesisat, boru gazlarına karşı sızdırmaz bir bariyer oluşturmak için yeterli bir artık yüksekliği korumalıdır. Yirmi beş milimetreden fazla bir seviye kaybı, havalandırma sisteminin gözden geçirilmesini gerektirir.
Alıntılanan metinler ve standartlar
- SN EN 12056Bina içi yerçekimli tahliye şebekeleri - Mühendislik kuralları ve iniş boruları havalandırmasının boyutlandırılması
